و اما بعد: من در مطلب قبلی ام که بعد از پایان دور اول انتخابات  تحت عنوان پیام های انتخابات 27 خرداد ( 1) : پایان فرا روایت ها ؛ انهدام طبقه مسلط نوشتم  توضیح دادم که دو عامل اساسی در شکست ما تلاش در حاکم کردن فرا روایت اصلاحات و انهدام طبقه مسلط بود. ما سعی می کردیم روایتی خرد از و درباره اجتماع را به مثابه یک روایت کلان بر کلیت اجتماع حاکم نماییم و لذا شکست خوردیم. همچنین ، سعی کردیم طبقه جدیدی را حاکم کنیم اما بلعکس طبقه مسلطی را که محصول ائتلاف چندگانه دردوم خرداد بود دچار سستی و چند پارگی نمودیم لذا ، قدرت هژمونیک و مسلط خود را بر عرصه سیاسی از دست دادیم. حال قصد دارم در ادامه مطلب فوق چند نکته دیگر را به آن اضافه کنم. پیشاپیش از اینکه ممکن است نظرات من تکراری و توسط دیگران نیز طرح شده باشد پوزش می خواهم. 1|اشتباه در انتخاب طبقه هدف: یکی از اساسی ترین اشتباهات جبهه مشارکت و سارمان مجاهدین انتخاب اشتباه طبقه هدف در انتخابات 27 خرداد بود. ما امید وار بودیم که بخش عمده ای از نخبگان دانشگاهی ، دانشجویان و طبقات تحصیل کرده را با اهداف خود همسو نماییم. این مساله باعث شد که بخش زیادی از زمان و انرژی انتخاباتی ما را به خود مصروف دارد. این توجه ویژه به نخبگان یا به عبارتی طبقه محذوف اجتماع ، فرصت تعامل با بدنه عمومی اجتماع را از ما گرفت . 2| انتخاب کاندیدای غیر مطلوب: شاید امروز بعداز پایان انتخابات صحبت کردن در مورد شخصیت کاندیدای مورد حمایت خود چندان مطلوب نباشد. اما ، اولین تاثیری که اشتباه در انتخاب طبقه هدف باعث گردید انتخاب کاندیدایی بود که بیش از آنکه وجهه عمومی و مردمی داشته باشد در میان نخبگان و دانشگاهیان شناخته شده بود. اینکه دکتر معین به شخصه انسان قابل احترامی می باشد سخنی نیست اما عرصه انتخابات نیازمند خصوصیات فردی و سوابق سیاسی اجتماعی متناسب با این رقابت است که ایشان واجد آن نبود. 3| برنامه های انتخاباتی غیر عینی: بخش عمده ای از شعارها و برنامه های تبلغاتی دکتر معین معطوف به نخبگان بود. ما گمان می کردیم بهترین طبقه هدف برای پیروزی ما نخبگان هستند و اگر ایشان با کاندیدای ما هم سخن گردند اجتماع نیز تحت تاثیر قرار خواهد گرفت و زمینه پیروزی کاندیدای ما فراهم خواهد شد.اما ، نخبگان نیامدند و شعارهای ما نیز آنقدر غیر عینی بود که جذابیتی در اذهان مردم  ایجاد نکرد. از نظر عموم مردم شعار اعطای ۵۰ هزارتومان ملموس تر و واقعی تر از شعارهای سیاسی همچون عدم اجرای حکم حکومتی توسط دکتر معین بود. 4| رادیکالیسم غیر بهینه :    شعارهای انتخاباتی که گمان می شد نخبگان را به تحرک وادارد معطوف به عرصه سیاسی و متمرکز در مورد مباحثی بود که از نظر ایشان عامل اصلی انسداد سیاسی یا عدم برون رفت از مشکلات سیاسی – اقتصادی بود. طرح این شعارها نیازمند رادیکالیسم سیاسی به نسبت گسترده ای است .اما ، کمتر در مورد اثر گذاری این رادیکالیسم در افزایش آراء سخنی به میان آمد. واقعیت اینست که هرمیزان رادیکالیسم در جامعه به نسبت خسته ایران کنونی افزایش یابد همان میزان نیز به فرار مردم از عرصه سیاسی کمک خواهد کرد و انتخاب های آنها را غیر سیاسی خواهد نمود. دوستی تعریف می کرد زمانی که به برنامه های انتخاباتی دکتر معین در تلویزیون نگاه میکرد تنها احساس جنگ به وی دست می داد. و این احساس با متن کلی تبلیغات های سیاسی دیگر کاندیداها و اجتماع تناسبی نداشت. این رادیکالیسم غیر بهینه با امید به اثرگذاری بر نخبگان انتخاب شده بود اما ، به این مساله توجه نشد که افزایش رادیکالیسم از حد مشخصی بعکس خود مبدل خواهد شد.  زیرا از نظر یک تحریم کننده انتخابات پدیدار شدن این رادیکالیسم در گفتمان اصلاح طلبان حکومتی خود تائیدی بر انسداد سیاسی است لذا نه تنها مواضع آنها سست نمی شود بلکه به طرح این پرسش می انجامد که : اگر نظام سیاسی چنین بسته و دچار انسداد است که می توان از طبقه محذوفین سخن گفت اساسا" با کدامین امکان ، امید به اصلاح حکومت از درون دارید. رای صرف مردم چه میزان در عقب نشینی مخالفان اصلاحات  از مواضع شان تاثیر داشت که امروز ما انتظار تاثیر مجددش را داریم؟ 5|نخبه گرایی مفرط: عوامل گفته بالا دست به دست هم داد تا ما دچار نخبه گرایی مفرط گردیم. این نخبه گرایی باعث گردید که ما پایه رای نسبتا" گسترده ای را که در میان طبقات پایین و محروم اجتماع وجود داشت ازدست بدهیم. از سویی ما اعتماد زیادی به توان خود برای جلب نخبگان داشتیم . امیدی که با توان واقعی ما تناسب نداشت .   و این خبر رو هم که درباره حوادث بعد از کتک خوردن بهزاد نبوی است بخوانید.   ادامه دارد..............

تحلیل محسن رضایی در باره رابطه سیاستمدارن و نظامیان در ایران